G Я I T 1 6 ™

ฟุตบอล ชีวิต มิตรภาพ

Mon, 17 Mar 2008 13:40:18 GMT

ฟุตบอล ชีวิต มิตรภาพ

เจอสามคำนี้มานานแล้วตั้งแต่สมัยแรกๆที่เข้าไปเยี่ยมเว็บเรดอาร์มี่

ผ่านไปสี่ปีสำหรับชีวิตนิสิตวิศวฯ จุฬาฯ
ถือได้ว่าคำสามคำข้างบนเป็นทุกอย่างของตัวเอง

เริ่มต้นหาเพื่อนๆ ด้วยฟุตบอล
ใช้ชีวิตด้วยการเรียนไป เตะบอลไป
ดูบอลกับเพื่อน กับพี่ กับน้อง
เตะบอลกับคนมากหน้าหลายตา

สุดท้ายก็เป็นเพื่อนกันทั้งหมด

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้ผ่านชีวิตการเรียนมาด้วยความสนุกสนาน
ถึงแม้จะต้องตัดเรื่องความรักไปก็ตาม 555

อะไรแย่ๆที่ผ่านไปแล้วก็ลืมไปละกัน ก็ขอโทษไว้ด้วย
อะไรดีๆ ฮาๆ ก็ช่วยกันจำ จะได้มีอะไรไว้พูดเวลา เจอกันที่บอลชั้นปี คืนสู่เหย้า หรือบนค่าย

เหมือนเคยฟังนักฟุตบอลทีมชาติซักคนเคยพูดไว้ว่า "เตะบอลต่อไป ยังไงก็มีเพื่อน"
ท่าจะจริง ใช้เท้าคุยง่ายกว่าใช้ปากคุยซะอีก (เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง)

แล้วเจอกันในสนามฟุตบอล ......................................................................................

===================================================
ปล. รูปชัดๆดูใน hi5
ปล.๒ สเต็ปแรกมาได้แล้ววววววววว

ห่างหาย

Sun, 17 Feb 2008 18:30:34 GMT

SurPriSE !

กว่าครึ่งปีที่ทิ้งให้หน้ากระดาษอิเล็คทรอนิคตรงนี้ไร้การเหลียวแล
และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตามแต่
มันก็ยังพอจะเป็นที่ให้บันทึกเรื่องราวเอาไว้ได้

นี่มันก็ผ่านเข้ามาในปีใหม่ เกินหนึ่งเดือนครึ่งไปเรียบร้อยแล้ว
โอ๊ตเลยผ่านเวลาดีดีในตอนท้ายของปีก่อน
และเรื่องราวแย่ๆในช่วงต้นปีนี้มาได้อย่างช้าๆ

เวลานี้ได้ใช้ชีวิตไปอย่าง ..... ไม่ค่อยมีเป้าหมาย

ถามอะไรตัวเองก็ยังไม่สามารถให้คำตอบอะไรตัวเองได้

ก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตอนนี้จะเป็นสิ่งที่ดี
และคงจะอยู่กับเราเป็นระยะเวลานานซักนิด

.
.
.

ไหนๆก็แวะมาอัพเดท blog แล้วต้องมีอะไรลงไว้เป็นเครื่องเตือนใจซะหน่อย
จะได้รู้ว่าในช่วงเวลานี้มีเหตุการณือะไรเกิดขึ้น

5555 สะใจชะมัด แต่ต้องขอบคุณมาสคอต ^^

ชีวิตหลังสอบ

Sat, 04 Aug 2007 12:15:48 GMT

Hi!!!

สอบเสร็จมาได้ 1 อาทิตย์ และก็เพิ่งจะว่างเมื่อวานนี้เอง
เพราะหลังจากสอบเสร็จก็ต้องมาทำ presentation ME Lab II
และงุ่นกับ CATIA ทั้งวันทั้งคืน

ก่อนวันพรีเซนต์ก็คือคืนวันพุธ แมนฯยูฯที่รักดันทำเสียหน้าพ่ายแชมป์กัลโช่คาบ้าน
ทำให้ไม่ได้เตรียมตัวพรีเซนต์ดีพอ เลยออกมาห่วยมาก

ทั้งๆที่ก่อนจะเดินออกไปพูดให้อาจารย์และเพื่อนๆฟังยังมีความมั่นใจอยู่แท้ๆ

มันไม่ใช่งานถนัดจริงๆหวะ (ต้องฝึกอีกเยอะ)

ก็นั่งปั่นงาน CATIA ให้เสร็จทันวันศุกร์
ซึ่งก็ทันเวลาไปแบบไม่มีปัญหาอะไร (แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่เตรียมพรีเซนต์ไม่เต็มที่)

พอจะไปส่ง จารย์วิบูลย์ ดั้นใจดีบอกว่าเลื่อนไปส่งศุกร์หน้า

แทนที่จะดีใจกัน แต่ละคนถึงกับเซ็ง เพราะเร่งรีบทำงานกันสุดๆ
(เพื่ออะไร?? ต่อให้มีเวลาเพิ่มเพื่อแก้ไข กูก้ไม่ทำแล้วโว้ยยยยย!!!)

จบคืนวันศุกร์ด้วยการไปเตะบอล กับพี่ๆ 87 ตอนสามทุ่ม
กลับถึงหอตอนเที่ยงคืนพอดี

ตอนแรกกะว่าจะรีบนอน เพราะเช้าวันนี้ต้องตื่นไปเป็นสักขีพยาน
ส่งนักเตะไทยไปบาร์ซ่า (ไอ้เพชรพูดไว้อย่างนี้)

แต่ก็ยังไม่หลับแล้วนั่งดูแมนยูชุดเล็กลงเตะกับดอนคาสเตอร์ โรเวอร์
โดยมีน้องโจอี้ บาซู ลงเล่นเป็นเกมแรก

ก็ดูไม่จบแล้วหลับไป ตื่นมาตอนตี 5 อ่าน msg ไอ้เป้งที่บอกว่าไปไม่ไหว

แล้วก็ตื่นอีกที่ 6 โมง มุ่งสู่สุวรรณภูมิกับมนสันต์

ไปถึงก็เป็นน้องๆชุดแรกที่ไปเจอพี่หมู
ที่กำลังง่วนอยู่กับการเก็บความทรงจำกับบรรดาญาติๆ

โอ๊ตก็ส่งมอบของฝาก พร้อมกับโทรปลุก ให้เธอได้ส่งพี่หมูทางโทรศัพท์

ก่อนจะมีพี่ๆ เพื่อนๆ ทยอยกันมา ร่วมกันเก็บความทรงจำ

ขอให้โชคดีในการเรียนนะพี่ แล้วผมจะพยายามหาทางส่งมอบของของพี่ให้ได้
รีบเรียนรีบกลับ แล้วเราจะได้ไปดูแดงเดือดด้วยกันอีก
ผมชอบไปดูบอลกับพี่จริงๆ โดยเฉพาะแดงเดือดนี่

ไปกับพี่ทีไร แมนฯยูฯ จะชนะท้ายเกมทุกที 555

หลังจากส่งพี่หมูเรียบร้อย ก็นั่งรถไอ้อุปใน กลับมาสามย่าน
แวะหาอะไรกินนิดนึง แล้วก็กลับหอกับไอ้มด

แล้วเวลาก็หายไป รู้ตัวอีกทีก็บ่ายสองซะแล้วเหรอเนี่ย

ก็นอนเล่นทั้งวัน สบายตัวจริงๆ

ไปละ หิวข้าว

---------------------------------------------------
ปล.๑ ชีวิตวัยรุ่นก็งี้แหละ
ปล.๒ เวลคั่ม ทู โอที "คาร์ลิตอส"
ปล.๓ รักนะ ^^

เฮ้อ

Sun, 08 Jul 2007 18:49:23 GMT

D'PЯesSiOn

นอนไม่หลับ

ไม่รุ้ว่าเพราะอะไร ถึงคิดไปคิดมาอยู่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่มีอะไร (เหรอ?)

ทำไมจะต้องมานั่งคิดอะไรให้ตัวเองรุ้สึกแย่ลงๆ

มันไม่ใช่เวลาที่ต้องมาทำตัวเองให้รู้สึกไม่ดี

ทำไมต้องมองอะไรให้มันแย่ๆไว้ด้วย

หรือว่าเพราะมองอะไรให้มันดี แล้วมันไม่เคยจะออกมาดีอย่างที่มองเลย

หายใจทิ้งไปวันๆ ไม่ได้สร้างประโยชน์ให้ตัวเองเลย

ว้ากกกกก

Sat, 07 Jul 2007 15:49:44 GMT

AFC ASIAN CUP 2007

หนึ่งเดือนเต็มที่ไม่ได้วาดลวดลายลงบนพื้นกระดาษอิเล็กทรอนิค
ก็ถือฤกษ์วันดี (อย่างที่เค้าว่าๆกัน) ในวันนี้ก็คือ 07/07/07
ซึ่งนั่นก็ถือว่า โอ๊ตมีอายุครับ 22 ปี 1 เดือน พอดิบพอดี

จะบอกทำไมหว่า ???

สรุปเหตุการณ์รอบหนึ่งเดือนที่ผ่านมากันหน่อยละกัน

มีเรื่องอะไรบ้างวะเนี่ย เดี๋ยวนี้ความจำชักจะสั้นๆ
วันๆใช้สมองและหัวใจไปกับการคิดถึงใครคนนึง 555

ก่อนอื่นก็ขอฉลองแชมป์ฟุตบอลเฟรชชี่ ของชมรมฟุตบอลวิศวฯ
ซึ่งเป็นการฉลองแชมป์ในฐานะที่เป็นซีเนียร์ของรุ่นแชมป์
นอกจากนี้ยังเป็นแชมป์แรกที่รอคอยกว่า 10 ปีเต็ม

หลังจากปีที่แล้วอยู่ในชุดสตาฟฟ์ที่ทำได้แค่เพียงรองแชมป์

นี่ถ้าได้แชมป์ปีก่อนคงดีใจกว่านี้เยอะเลยเชียว

เฮ้อ... นี่กูปีสี่แล้วเหรอเนี่ย

ชีวิตวัยรุ่นใกล้จะจบลงแล้วสิเนี่ย 555

พูดถึงฟุตบอลไทยซะหน่อยละกัน

นัดเปิดสนามฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ประจำปี 2007
ที่มีประเทศไทยเราเป็็นหนึ่งในสี่เจ้าภาพร่วม

เพิ่งจะมีการเปิดสนามไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
แรกเริ่มเดิมทีกะไว้ว่าจะไปดูให้ประจักกับตา กลางสนามราชมังคลาฯ

ด้วยเหตุผลทางการเดินทาง สภาพอากาศ การเงิน และเพื่อนร่วมทาง
ทำให้ปฏิบัติการครั้งนี้ต้องพับเก็บไป ต้องนั่งดูผ่านทางจอ 7 สีแทน

ซึ่งปรากฎว่าทีมชาติไทยในชุดสีแดงสดของทางไนกี้ เก็บได้ 1 แต้ม
จากการเสมออิรักไปอย่างสนุก 1-1 ด้วยประตูเดียวที่ระยะ 12 หลากลางประตู
ของสุธี สุขสมกิจ ซ้ายเสียบมุมจาก เอสลีก

วันนี้โกสินทร์ เซฟยังกะลิง ท่าทางจะเข้าตาเฮียเถิก และท่านหน้าเหลี่ยมไม่น้อย

ไม่แน่อาจจะเป็นนักเตะไทยคนแรกในพรีเมียร์ ลีก 5555

แล้ววันที่ 16 จะไปเชียร์นะครับ ทีมชาติไทย

.....

ผ่านมาเดือนนึง ตามสถานะมันก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนซักเท่าไหร่
แต่ก็รุ้สึกสบายใจขึ้นเยอะ ที่รุ้ว่าตัวเองได้รับความรู้สึกยังไง

โอ๊ตจะเป็นอย่างนี้ต่อไปนะ

ไม่เปลี่ยนแน่ๆ ^^

วุ่นวาย

Thu, 07 Jun 2007 16:14:25 GMT

(Busy)

ชีวิตมันวุ่นวายไปซะหมดทั้งทางโลกปกติ และทางใจ

สืบเนื่องจากบล็อกที่แล้ว ไปค่ายมาเหนื่อยจริงๆ เหนื่อยสุดๆ
ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยอย่างนี้มานานมากๆ คิดเอาไว้ว่าไปแล้วคงจะดี
แต่ก็คิดไว้เหมือนกันว่าไปแล้วอาจจะแย่

แต่มันก็ดีๆ แย่ๆ สลับไปสลับมา (ซึ่งส่วนใหญ่จะรู้สึกแย่ซะมากกว่า)

มันไม่ใช่เรื่องงาน ไม่ใช่เรื่องค่าย แต่มันเป็นเรื่องของโอ๊ตเอง
เลือกเอง เหนื่อยเอง ช่างแม่งเหอะ

เหตุการณ์มันเยอะแยะจนบรรยายไม่หมด

แต่จนแล้วจนรอดก็ได้พูดสิ่งที่อยากพูด เพราะสถานการณ์ที่โหดร้ายได้เกิดขึ้น
เพื่อนก็คงรู้ว่ามันคืออะไร

โอ๊ตจำเวลาช่วงนั้นได้แทบจะทุกช็อต แต่รู้สึกว่ามันรวดเร็วจนเก็บรายละเอียดไม่ค่อยได้
(เพราะเหมือนจะมีแต่โอ๊ตที่มีสติอยู่คนเดียว)

โอ๊ตรู้สึกดีในสิ่งต่างๆที่ได้ทำลงไปในตอนนั้น
แม้ว่าบางอย่างจะเป็นสิ่งที่ไม่อยากทำที่สุดก็ตามที

แต่ก็เสียใจที่ไม่ได้ดูแลคนอื่นเลย ขอโทษจริงๆ

เปลี่ยนเรื่องละกัน

เปิดเทอมมาก็วุ่นๆ กับวิชาเรียน กีฬาเฟรชชี่ ชีวิตประจำวัน แล้วไหนจะเรื่องโปรเจคอีก
มีเรื่องให้คิดเยอะสุดๆ ทำอะไรไม่ค่อยทัน เรื่องอะไรก็ไม่ค่อยดี

อยากเตะบอลชิบหายเลยหวะ แต่เจ็บขา
อุส่า คิดท่าใหม่ๆมา กะจะเอาไปใช้ที่ลานเกียร์ซะหน่อย สนิมเกาะกันพอดี
เลยไม่มีที่ให้ระบาย ความขุ่นข้องหมองใจเลย

ยังดีที่เมื่อวานมีช่องว่างให้พักใจ 2 ชั่วโมง ที่ราชมังคลากีฬาสถาน

ได้ดูบอลไทย-เนเธอร์แลนด์ บรรยากาศเฮฮาดี
ฟานเดอร์ฟาร์ท ชไนเดอร์ ฮุนเตลาร์ เล่นได้ถูกใจจริงๆ
น้าแบนก็ช่วยให้คุ้มค่าตั๋วมากขึ้น ขอบคุณครับ

ชักจะวุ่นวายจริงๆละ เขียนมานาน งานการไม่ได้แตะ

ไปหละ

อ้อ กลับมาจากค่ายแล้ว มันยังไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยเนี่ย

โอ๊ตอยากจะให้มันเปลี่ยน แต่มันไม่เปลี่ยน โอ๊ตก็ทำอะไรไม่ได้หวะ

โอ๊ตคงยังไม่เปลี่ยนเหมือนกัน

(อ่านแล้วห้ามงง)

เปลี่ยน

Sun, 27 May 2007 18:35:54 GMT

VESC35

หลังจากฝึกงานเสร็จมากว่าสองอาทิตย์ ก็เริ่มเดินหน้าเต็มตัวสู่การเป็นซีเนียร์
ก็เริ่มจะทำนู่นทำนี่บ้างละ แต่ก็ยังไม่มีอะไรมาก ประชุมเรื่องกีฬาเฟรชชี่ไปนิดหน่อย
แต่พรุ่งนี้จะหนีขึ้นค่ายแล้วหละ

ฝากด้วยนะไอ้น็อต แล้วจะมาพาไปเลี้ยงข้าว

ฝึกงานเสร็จตั้งแต่วันที่ 11 แล้วหละ อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปหลายเรื่อง
ช่วงหนึ่งอาทิตย์ก่อนชิง เอฟเอ คัพ เป็นอะไรที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ตลอดจนถึงตอนนี้ รู้สึกว่ามีเรื่องเยอะดีนะ พอดูเวลาแล้วทำไมมันแปปเดียวเอง
ทั้งๆที่รู้สึกว่ามันนานมาก แต่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดี

ความรู้สึกดีๆ บางทีมันก็อยุ่กับเรานานกว่าปกติ
(หรือว่าเพราะกูตื่นเช้า นอนดึกทุกวันวะเนี่ย 555)

แพ้เชลซี โดนไอ้แมลงสาบแมนยิงเข้าไป ตึงเล็กๆ แต่ก็ช่างมัน ปีนี้ทะลุเป้าไปแล้ว
รุ่งขึ้น (20.05.07) ไปรายงานตัวประจำซีซั่น 07/08 กับ RAFC ตามนัด แต่เลทไปนิด
โดนลงโทษนิดหน่อย แต่รู้สึกว่ามันน้อยกว่าคนไปเร็วซะอีก

สาเหตุที่สายลองถามไอ้ชัชวาลดูได้ครับ - -"

วันนั้นได้เล่นบอลกับโก้ บีมิกซ์ ด้วย โฮะๆๆ
หวังว่าพี่แกจะมาเล่นอีกนะ เจอแดดเข้าไปขนาดนั้น อาจจะหายไปเลยก็ได้

ตอนนี้น้องเอ้ก็ได้เพื่อนได้พี่ได้อาจารย์ที่ปรึกษาที่คณะแพทย์เรียบร้อยแล้ว
เพื่อนน้องเป็นลีดสามคนแหละ 555 คนนึงเป็นคู่แลปด้วย สนใจติดต่อได้
แต่ต้องรอน้องๆ เค้าเลิกกับแฟนก่อนนะ เพราะเค้ามีเจ้าของกันหมดแล้ว 555

นี่ก็เขียนไปเรื่อยเท่าที่นึกออก ว่าอยากใส่อะไรลงไปบ้าง
จริงๆก็อยากเขียนมากกว่านี้นะ แต่กลับจากค่ายแล้วค่อยเขียนดีกว่า

แล้วเจอกัน พรุ่งนี้ไปค่ายละ หลังจากเบี้ยวมาหลายวัน

พร้อมลุยทุกอย่างแล้วหละ

แล้วค่อยมาว่ากันหลังจบค่าย ... ว่ามันจะมีอะไรเปลี่ยนไปอีกรึป่าว

ต่อความยาว สาวความยืด

Mon, 07 May 2007 09:07:49 GMT

ChaMpiOn !!!

ห่างหายไปจากหน้ากระดาษอิเล็กทรอนิคราวๆ 20 วัน

กลับมาอีกทีผีก็เป็นแชมป์ไปแล้ว ว่ะฮะฮ่าาาาา

ต้องขอบคุณอาร์เซน่อล ที่ทำให้โอ๊ตมีโอกาสได้เห็นนักเตะเชลซี

ยืนต่อแถวต้อนรับแชมป์อย่างอยูไนเต็ดที่เดอะ บริดจ์ โฮะๆๆ

ช่วงเวลาที่หายไปมีอะไรมากมายที่อยากเขียนเก็บไว้

เริ่มที่

Thailand Premier League ครั้งแรกในชีวิต

ไปดูคนเดียวด้วย เดินไม่รู้เรื่องรู้ราวเข้าสนามจุ๊บ

นั่งๆ ปนๆ ผสมไปกับกองเชียร์เจ้าบ้าน อย่างธนาคารกรุงไทย

ปีนี้วายุภักษ์ใช้สนามเหย้าที่จุฬาฯ โอ๊ตเลยยึดเป็นทีมตามเชียร์ไปซะเลย ง่ายดี!!!

สกอร์จบ 0-0 กลับหอดูไก่-ปืน ก็เสมออีก 2-2 เท่านั้นไม่พอดูไปอีกคู่จบ 1-1 จำไม่ได้ว่าคู่ไหน

แล้วตบท้ายด้วยคู่ดึก แมนยู เสมอโบโร่ 1-1

แต่ยังดีที่นิวคาสเซิ่ลยันเสมอเชลซีได้ในวันรุ่งขึ้น

อาทิตย์ถัดมาก็ไม่ได้กลับมากรุงเทพฯ ก็เนื่องด้วยมีคิวไปเตะบอลชายหาดที่เสม็ด o_O!!!

ไคลแม็กซ์ อยู่ที่การดูแมนยูพลิกชนะเอฟเวอร์ตัน และเชลซีพลิกเสมอโบลตัน

อารมณ์นั้นช่างดีใจเสียนี่กระไร แม้จะมีสายฝนโปรยปรายกลางทะเลก็ตามที

ก็เที่ยวที่นั่นแค่วันเดียว ไม่มีอะไรเท่าไหร่

จะมามีก็วันจันทร์นี่แหละ สาวๆเค้าอยากเที่ยว (ขอไม่เปิดเผยชื่อ)

โอ๊ตเลยต้องไปดูแลสาวๆ 555

เพื่อปล่อยให้เพื่อนๆคนอื่นได้สนุกกันเต็มที่

นั่นนำมาซึ่งความลำบากในบั้นปลาย กับการแบกไอ้โจ้ และสร้างสติให้ไอ้ต้าร์ 555

ขอบคุณพี่ติ้ง แทนเพื่อนๆในวันนั้นด้วยครับ _/|\_

ทางด้าน ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก เราไม่ขอพูดถึง เพราะเราถือว่าเป็นโบนัส
แค่ได้ชื่อว่าชนะโรม่า 7-1 ก็ดีใจจะแย่แล้ว

ส่วนวันที่ 23 ยังไงก็เชียร์มิลานครับ 555+

มีรูปที่ถ่ายไว้ทั้ง ตอนไปดูบอล ไปเสม็ด ที่บ้านพักปตท. หรือถ่ายเล่นที่โรงงาน

เดี๋ยวต้องเอามาอวดซะหน่อย

แต่ตอนนี้ต้องไปก่อนละคร้าบบ

เตรียมตัวเก็บของกลับไปฝึกงานอาทิตย์สุดท้าย

ปล. 3 ปีไม่มีถ้วยก็มาแล้วนะ แล้ว 3 ปีไม่มีแฟนเมื่อไหร่จะมาวะสาดดดด

สิ้นสุด วันหยุดยาว

Mon, 16 Apr 2007 09:25:41 GMT

hOli`Day

หลายๆคนเค้าหยุดกันสองช่วง คือวันจักรีและสงกรานต์
แต่โอ๊ตหยุดมันยาวไปเลยตั้งแต่วันที่ 6 ถึงวันที่ 16
เบ็ดเสร็จ 11 วันพอดิบพอดี และได้อยู่กับแม่และน้อง 9 วันทำการ

เหตุที่หยุดยาว ลาฝึกงานถึง 4 วัน
เพราะน้องสาวสุดที่รัก สอบติดหมอ จุฬาฯ

(พื้นที่เว้นไว้แสดงความยินดี)

โอ๊ตเลยต้องมาอยู่ดูแลและพาน้องไปประกอบกิจการต่างๆ
ที่คณะแพทย์ศาสตร์ และที่สำคัญ....

จะได้ไปทำความรู้จักเพื่อนใหม่ (น่าีรักๆ) ของน้องเอ้ โฮะๆๆ
นั่นแหละประเด็น 555

ไม่ใช่ ๆ จริงๆแล้วหยุดยาวเพราะจะได้อยู่กับแม่ตะหาก
อยู่กับแม่ตระเวนกิน ตระเวนเที่ยวซะทั่ว

ช่วงหยุดนี่มีความสุข สุขสบายใจจริงๆ ยกเว้นเสาร์แรกที่พ่ายให้ปอมปีย์ไป
แต่ก็ได้เฮฮากับสองนัด 11-2 ของโรม่า และวัตฟอร์ด

เดี๋ยวต้องไปแล้วหละ ไปเอกมัยจับรถกลับระยอง
ไปพบกับความสนุกสนานในการฝึกงานอีกครั้ง

เป็นการพักผ่อนที่ยาวนาน จนสองวันสุดท้ายเป็นวันที่น่าเบื่อ
ไม่มีอะไรทำ เหมือนกับพักมามากไป (จริงๆคงเพราะอยู่คนเดียว)

ไปละๆ

ปล.ฝากเชียร์แมนฯยูฯยิงเชฟฯยูฯด้วยนะครับ
ปล.๒ จะได้ไปค่ายมั้ยเนี่ย ยูไนเต็ดโปรแกรมยุบยับเลย พอดีว่าเข้ารอบ 555

วันพักผ่อน

Sun, 01 Apr 2007 05:54:14 GMT

UCL@CW

หลังจากฝึกงานไปเกือบสามอาทิตย์ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
ไม่มีอะไรจะอัพเดทเรื่องฝึกงานซักเท่าไหร่

อาทิตย์ที่แล้วที่หอไฟดับ 24 ชั่วโมง โคตรนอย อุส่ากลับมากรุงเทพ
กะจะเล่นคอมให้สบายใจ เลยกลายเป็นต้องออกไปเสียเงินข้างนอก
ไปดู 300 กับน้องตอน 3 ทุ่มกว่าๆ

มารู้จากลุงยามเอาทีหลังว่าที่มันซ่อมช้าเพราะเจ้าของตกลงราคากับบริษัท
ที่จะมาเปลี่ยนหม้อแปลงให้ (เค้าบอกว่าแปดแสนห้า !!)

กลับมาที่สุดสัปดาห์นี้

วางแผนไว้ซะดิบดีว่าจะตื่นไปประชุม ก.วศ. ตอน 10 โมง
แต่ตื่น 10 โมงนิดๆ

เอ่อ... ขอพักหน่อยละกัน

ออกจากห้อง ตอนสิบโมงครึ่ง ไปสนามศุภฯ กับไอ้มด
ไปสอยรองเท้าฟุตซอลแพนมาหนึ่งคู่ แล้วก็ซื้อลูกฟุตซอล
ตามออร์เดอร์ของพี่เจมส์

แล้วก็ไปเตะบอลที่สะพานตากสิน คนมาน้อยจริงๆ รวมแล้ว 13 คน
เตะกันเมื่อยไปเลย มีพี่เบียร์ พี่หนอน พี่โอ๊ต พี่อาร์ต พี่ฮิม
ไอ้มด ไอ้แบร้ ไอ้เน ไอ้ต้น(พัทธดนย์) ไอ้โป๊ป ไอ้หยัน ไอ้โป๊ะ แล้วก็โอ๊ตเอง

เตะเสร็จก็ไป Central World ไปงาน UEFA Champions League 2007 Trophy Tour
ไปเดินดูถ้วยบิ๊กเอียร์แล้วก็เข้าไปถ่ายรูปอย่างใกล้ชิด
ยืนสำรวจรอยนิ้วมือของป๋าแพนด้า และลูกทีมปี 99

งานนี้ห้ามเด็ก -18 เข้า ถ้าไม่มีผู้ปกครอง
เลยมีน้องๆ มาขอให้ไอ้แบร้เป็นผู้ปกครองพาเข้างาน
ซึ่งในงานก็มีเด็กๆตัวเล็กๆ เยอะแยะเลย ไม่รู้มันจะห้ามไปทำไม - -"

อ้อ มีบริการตัดผมทรงเดียวกับซูเปอร์สตาร์ของยูซีแอลด้วย
ไม่น่ารีบตัดผมไปเมื่อเสาร์ที่แล้วเลย ไม่งั้นคงได้ทรงแบบพี่เบคส์ หรือกาก้าไปแล้ว 555
มีคนตัดทรงซิสเซ่ด้วย รอยบากเต็มหัวเลย
ไอ้แบร้บอกจะตัดทรงซีดาน ฮ่าาา

ปิดวันพักผ่อนด้วยการดูบอล
เด็กๆผีขยี้ดอกกุหลายซะยับเยิน 4-1
ถึงแม้กาลูจะช่วยเชลซีไว้ได้ แต่ยังไงแมนยูก็ยังนำอยู่ถึง 6.5 แต้ม

เราจะเอาถ้วยพรีเมียร์ลีกคืนมาครับ ^^

ปล. กลับไปทำงานอีกละ
ปล.2 ยินดีกับน้องเอ้ ว่าที่นิสิตแพทย์คนใหม่ ^^

นิสิตฝึกงาน

Sun, 18 Mar 2007 05:15:01 GMT

PTTCHEM

ไปฝึกงานอยู่ที่บริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน) ที่มาบตาพุดได้ 3 วันละ
เข้าไปอยู่ในส่วนซ่อมบำรุงอุปกรณ์ ฝ่ายซ่อมบำรุง กับไอ้เน
ส่วนตั๋งกับปิงไปอยู่ส่วนตรวจสอบอุปกรณ์ ฝ่ายวิศวกรรม
ยังไม่ได้จับอะไรให้มันมีความรู้เพิ่มเติมเลยแม้แต่น้อย

วันแรกก็เข้าไปนั่งอ่าน technical training เรื่องเกี่ยวกับ Safety Valves
ก็พอจะรู้เรื่องแค่ประมาณ 10 - 20 หน้าแรกๆ หลังจากนั้นก็นั่งๆนอนๆอ่านไป เกือบ 200 หน้า
แต่ไม่มีอะไรในหัวเลย ฮ่าาา

วันที่สองตอนเช้าก็ยังไม่มีอะไรทำ เพราะว่ายังไม่ได้อบรมเรื่องความปลอดภัย
เลยยังเข้าไปดูอะไรในโรงงานไม่ได้ จนกระทั่งช่วงบ่ายได้เข้าไปอบรม
แล้วก็แอบไปเดินเล่นไปมา จนใกล้เลิกงานค่อยกลับเข้า office

วันที่สาม ไอ้เราก็นึกว่าจะได้เข้า plant แต่ที่ไหนได้ยังไม่มี id card
เลยไม่มีอะไรเอาไปแลกอุปกรณ์เซฟตี้ต่างๆเพื่อเข้า plant
ก็เล่นนั่งๆนอนๆเล่นอยู่ที่โต๊ะ ไม่มีอะไรทำสุดๆก็นั่งเล่นเกมมือถือ กับฟัง iPod

พี่ๆเค้ายังไม่ได้สอนอะไรมาก คงต้องไปดูเอาในโรงงาน
คาดว่าวันพรุ่งนี้ คงได้เข้าไปแล้วหละ

ส่วนเรื่องที่พัก ก็อยู่ที่บ้านพักปตท. ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง
มีเพื่อนร่วมชีวิตมากมาย

ในห้องมี ตั๋ง เน ปิง
นอกนั้นก็มี เชม เอ็กซ์(ชูวิทย์) นัท โจ้ แป๊ป หรอย แอ็ค(กำชัย)
แล้วก็สามสาว น้ำ หมิง แล้วก็กิ๊ฟเต่า

ชีวิตทุกวันก็วนลูป เช้าตื่น 6 โมงเดินไปขึ้นรถ PTT สาย 2
ที่ถนนหน้าบ้านพักเวลา 7:20 เป๊ะๆ นั่งไปนั่งมาถึงโรงงาน TOC เก่า
เวลาประมาณ 7:50 กินข้าวไม่ทัน ต้องเข้าไปหาพี่ที่ดูแลก่อน
แล้วให้เค้าไล่ไปกินข้าวเอง 555

ตอนเย็นก็ต้องออกงาน มาขึ้นรถที่ admin ให้ทันก่อน 17:10
ไม่งั้นก็ตกรถ จะมามัวโอ้เอ้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

กลับมาถึงก็กินข้าว นอนดูทีวี ดูหนังแล้วก็นอนหลับ แล้วก็เริ่มต้นวันใหม่เหมือนเดิม


                                                       นั่งฟังเพลง เล่นเกมไป ไม่มีไรทำจริงๆ


                                                                 มันก็เลยหลับ 55555555555555555

ไปละ เดี๋ยวต้องไปเตรียมตัวกลับไประยองอีก
ไว้อาทิตย์หน้าจะกลับมาอัพเดท ~*

ปล. ไม่แน่อาจจะไม่กลับ เพราะแมนยูไม่มีแข่ง ^^

ทำงาน

Thu, 15 Feb 2007 18:57:51 GMT

ช่วงนี้ยุ่งจริงๆ

แต่ขอแวะมาอัพแก้เบื่อหน่อย

จะเขียนบันทึกศุภชลาศัย แต่คงช้าไปแล้ว ไม่เขียนดีกว่า

วาเลนไทน์ปีนี้ไม่มีอะไรทำจริงๆ นอกจากเตะบอล

แม้จะมีแค่ 2 แต้มก็เข้าชิงเพราะประตูได้เยอะกว่าบัญชี
(คุยกับโป๊ะ คิดว่าปีหน้าเราจะเอาวิดยาออกดีมั้ย - -")

วันเสาร์ไปเชียร์กันหน่อยนะครับบ

ทำงานต่อหละ

ยังไงวันนี้ก็ต้องเขียน

Wed, 31 Jan 2007 16:27:02 GMT

ก็แหม โดนเข้าไปซะอย่างนี้ จะให้นิ่งเฉยได้อย่างไร

เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

วันนี้หลังจากดูบอลไทยผ่านทางโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
หลายๆคนคงได้เห็นจังหวะประหลาดๆนั่นเข้า ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
จากการรีเพลย์ภาพให้ดูในช่วงไม่ต่ำกว่า 10 นาทีที่ทีมไทยวอร์คเอาท์

"คุณคิดว่าไง"

โดยสัญชาตญาณแล้วผมพูดได้เลยว่า ทุกคนรู้สึกหงุดหงิดง่ามตีนสุดๆแน่ๆ
แต่.....

ผมก็รู้สึกเยี่ยงนั้น (แล้วมึงจะแต่ทำไม)

แต่.....
ยังไงซะนักบอลไทยก็ไม่น่าจะวอร์กเอาท์เอาดื้อๆ ทำตัวเด็กเกินไปหน่อย
ทั้งๆที่รู้ว่าเดินออกไปมันก็ไม่เป็นประโยชน์อะไรกับทีม

มองในมุมของอารมณ์ มันเป็นเรื่องยากที่จะให้เก็บอารมณ์รับความกดดันมหาศาลไว้ได้
มันเหมือนเขื่อนแตก เพราะทั้งเกม เจอการกดดันรอบด้านมากมาย

เสียงเชียร์, เล่นหนักนอกเกม, การตัดสินค้านสายตา

เป็นใครก็คงตบะแตก

แต่เมื่อมองในมุมของความจริงที่ต้องยอมรับ

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมากมายกับฟุตบอลระดับชาติในยุโรป
และนั่นก็แทบจะไม่มีใครจำได้ว่ามีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น

ความเป็นมืออาชีพไม่พอของนักฟุตบอลไทยยังไงก็ไม่ใช่สิ่งที่ควร
มันไม่ใช่หน้าที่ที่ควรทำ เรื่องนี้ไม่สามารถแก้ไขได้ในเกมลูกหนัง

ต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดการแข่งขันไป

สรุปแล้ว

ด้านสว่างของผมบอกว่า ไม่อยากเห็นเรื่องอย่างนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับฟุตบอลไทย
ไม่อยากให้ทีมชาติไทยอันเป็นที่รักทำปฏิกิริยาอย่างนี้เกิดขึ้น

แต่ด้านมืดเห็นแล้วมันสะใจในความกล้าที่จะเดินออกมา ทำให้ท่านเปาประจำสนาม
หน้าถอดสี (เอ๋ มองออกด้วยเหรอ)

แล้วนี้คือลำดับความคิดของโอ๊ต

1.ก่อนเกมจะเริ่ม - อยากให้เสมอ เมื่อมาเตะทีบ้านเราจะได้ไปเชียร์ด้วยความมัน
2.ก่อนเกมจะเริ่ม(2) - คิดว่าจะแบนไม่ไปดู เพราะสมาคมขึ้นค่าตั๋วเท่าตัวซะงั้น
3.พักครึ่ง - สองจิตสองใจ ระหว่างสมาคม หรือนักเตะและสต๊าฟทีม จะไปดูดีรึป่าว
4.ตลอดเกม - เจอการกดดันหลากรูปแบบ เทใจให้ความทุ่มเทของทุกๆคนในทีม
5.หลังเกม -

วันที่ 4 นี้ มึงเจอกูแน่พวกสิงคโปร์(โตก)

นอนไม่หลับ

Wed, 10 Jan 2007 19:24:16 GMT

กะว่าจะนอนมาตั้งแต่เที่ยงคืนนิดๆ ตอนนี้มันก็ตีสองกว่าไปแล้ว

เมื่อคืนนั้นลง MatLab ทำคอนโทรลถึงตี 4 แล้วก็ฝากตั๋งปริ้นท์ส่ง

รู้คะแนนคอนโทรล แม่งน้อยได้ใจจริงๆ
มันทำแทบไม่ได้เลย ยังมีคะแนนโผล่มาบ้างก็บุญจะแย่แล้ว
นี่ถ้าเป็นเทอร์โมตอนนั้นทำได้เท่านี้ เผลอๆจะแดกไข่เอา

จะทำไงกับชีวิตการศึกษาดีวะเนี่ย...

พรุ่งนี้ต้องไปหาจารย์ที่ปรึกษา ขอให้เป็นผู้ปกครองเซ็นต์ใบฝึกงานให้หน่อย
เพราะทั้งป๊ะป๋า และคุณแม่อยู่บ้านที่นคร ไม่สามารถเซ็นต์ให้ได้

ชีวิตปีสามแม่งใช้ไปวันๆ จริงๆ เบื่อหน่ายเหลือเกิน

เรื่องทั่วๆไปเหมือนจะสนุกสนาน แต่ตอนนั่งเฉยๆก็รู้ได้เลยว่าน่าเบื่อจริงๆ
ชีวิตไม่มีสีสันตั้งแต่วันนั้นเมื่อ 2 ปีกว่าๆที่ผ่านมา

บ่นๆๆๆ ...

มีผลงานมาฝาก ก็เป็นเจ้าตัว MSN Display ที่ทำไว้
ตอนนี้พี่ปอ Webmaster แห่ง Redarmyfc ไว้วางใจในผลงาน
ถึงขนาดเอาขึ้นหน้าแรกให้ ขแบคุณครับ

>>> http://www.redarmyfc.com/msndp.php <<<

เอ่อ ... ไปพยายามนอนดีกว่า

ปล.และแล้วป้ายที่ควรจะอยู่ที่สนามศุภฯ มันก็มาอยู่ที่นี่นี่เอง !!!

บอลชั้นปี

Sat, 06 Jan 2007 20:16:02 GMT

เชี่ย วันนี้เป็นพอล โรบินสัน !!!

--- จบ ---

สวัสดีปีใหม่ครับ !!

Mon, 01 Jan 2007 17:14:43 GMT

เริ่มต้นด้วยการทักทายกันก่อน

HAPPY NEW YEAR 2007 คร้าบบบบ

ปล่อยให้บล็อกค้างเติ่งอยู่ที่โดฮามาซะนาน ไม่กลับมาไทยซักที
เหตุผลเดิมๆ เพราะขี้เกียจ และการสอบ

ใครหน้าไหนเค้าก็ประมวลเหตุการณ์ในรอบปีกัน แต่โอ๊ตไม่ขอพูดละกัน
ด้วยเหตุที่ว่า ไม่รู้จะยกเรื่องอะไรดี และความจำเริ่มสั้น

ช่วงสอบมีบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงสคัพ ที่สนามศุภฯ
ก็เล็งไว้ตั้งนานแล้วว่าจะไปดู แต่ดั้นมาจัดเอาสัปดาห์สอบพอดิบพอดี
รอบแรกเลยได้แค่นั่งดูผ่านทางโทรทัศน์

แต่สวรรค์ยังมีตา จัดนัดชิงไว้วันเสาร์หลังสอบ
ทำให้โอ๊ตได้มีโอกาสดูทีมชาติไทยชุดใหญ่ในสนามเป็นครั้งแรกในชีวิต
หลังจากมีโอกาสได้สัมผัสบอลระดับสโมสรในควีนสคัพที่สนามจุ๊บเมื่อไม่นานมานี้

ทัวร์สนามศุภฯวันนั้นมีผู้ร่วมเดินทางคือ มด เยื้อน เป้ง ศิ โป๊ะ หยัน ไอ้ฝัน และพี่หมูล่ำ

(นินทา : พี่หมูหยิบผ้าพันคอที่ยังถักไม่เสร็จออกมานั่งถักตอนดูบอล
เอากับพี่แกสิเอ้อ ทำเร็วๆเข้านะพี่เดี๋ยวจะไม่ทันวันพุธหน้า ฮาๆๆๆ)

สำหรับบอลไทยมาดูเพราะอยากดู ไม่ได้ตามกระแสใคร
สนามอยู่ใกล้ทั้งที จะไม่มาดูมันก็กระไรอยู่

บรรยากาศก็สนุกสนานเฮฮาตามประสาผู้ชนะ
แต่..

ไม่ได้สนุกอย่างที่วาดเอาไว้

โอ้ย ผมมองไว้อย่างสวยงามเลย ว่าจะมีการร้องเพลงเชียร์
ตะโกนเชียร์ไม่มีหยุด แต่จริงๆมันก็นิ่งๆเงียบๆ

จะมีเฮก็ตอนได้ประตูเท่านั้นเอง ซึ่งมันก็เป็นปกติธรรมดาอยู่แล้ว

ที่สำคัญก็ตรงที่ความเป็นไปของเกมนั่นตะหาก
รู้มาจากบ้านแล้วว่ายังไงก็แชมป์
จะมาดูเกมบุกถล่มก็ไม่มีให้เห็น
จะมาดูเกมสูสี แลกหมัดก็ไม่เห็น
จะมาดูเกมสู้ไม่ได้ แล้วได้ประตูทีเด็ดก้ไม่เห็น

รูปเกมมันเป็นเกมที่เชียร์ไม่มันอยู่แล้ว เลยไม่รุ้สึกตื่นเต้น

การที่สมาคมเรียกทีมสามทีมนี้มาก็เหมือนเขียนสคริปไว้ให้ไทยชนะๆๆ
เพื่อเรียกศรัทธาคนดู แล้วจะได้ออกมาพูดว่า "บอลไทยจะไปบอลโลก"

อีกครั้ง...

แต่ด้านการทำทีมก็ต้องถือว่าผ่าน เพราะชุดนี้รวมตัวกันแค่ 10 วัน
ก็คงต้องมาวัดกันอีกที่ในฟุตบอล อาเซี่ยน คัพ ในวันที่ 12-14-16 มค.

ซึ่งผมคอดว่าคงจะไปดู อย่างน้อยก็สองนัด
วันที่ 12 กับพม่า ก่อนไปทริปบอล แล้วกลับมาดูอีกทีวันที่ 16 กับมาเลย์

อ่อ ขอบ่นอีกนิด ตอนรับถ้วย คนไทยลดความขลังด้วยการเดินลงไปในสนาม
มากมาย แถมยังเหยียบย่ำป้าย KING'S CUP โดยกล้าที่เอาตีนแนบไปกับคำว่า KING

ไอ้นี่ เวรจริงๆ น่าจับมาโช้คแสลม แล้วใส่ 619

แต่แล้วก็มีวีรบุรุษผู้นึงพับป้ายเก็บ แล้วก็หนีบกลับบ้านไป 5555

*********************************************
ปล. ไอ้ห่าน พวกสูญเสียประโยชน์ทางการเมืองขอให้ตายเร็ว

DOHA 2006

Thu, 14 Dec 2006 18:46:52 GMT

เมื่อวานดูแฝดไทย พ่ายคู่อินเดีย สุดเสียดาย

ใครได้ดูก็คงรู้ว่าน่าเสียดายขนาดไหน

แต่วันนี้ก็ได้เฮกับ เหรียญทองเหรียญที่ 13 ของทัพไทย ในกาตาร์ครั้งนี้

สุดๆจริงๆ ดนัยทำได้ เย้ !!!!!

ใครไม่ได้ดูก็ดู Match Comp. ตัวนี้ไปละกันครับ

THAILAND !!!

นอนวันละ 12 ชั่วโมง

Sun, 03 Dec 2006 15:24:36 GMT

เมื่อวานนี้ตื่นนอนตั้งแต่ 6 โมงเช้า ทั้งๆที่เป็นวันเสาร์
แม้วันศุกร์จะนอนตี 3 ก็ตามที แต่มันตื่นได้ในทีเดียว
ไม่ต้องบิดไปบิดมา งอแงไม่ยอมตื่น

เพราะต้องออกไปแข่งกีฬาสามเส้า KU CU TU ที่ม.เกษตร กำแพงแสน

ท่านประธานกีฬา เค้านัดเรา 6.30 น. เพราะรถออก 7.05 น.
เรา (ผม มด ศิ และเบ็นซ์ 90) ไปถึงก่อนเวลานิดหน่อย
แต่รถออกจริงๆ 8โมงนิดๆ เพราะท่านประธานเพิ่งมาถึง 555

กะไว้แล้วว่าต้องเลท แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้

แต่ก็ไม่มีผลอะไร

เพราะไปถึงกำแพงแสน ธรรมศาสตร์ออกลูกชิ่ง
ไม่มาซะงั้น ... สามเส้า เลยเหลือแค่ สองเส้า

ซึ่งจะว่ากันจริงๆแล้วแทบจะเป็น 1 เศร้า เพราะเรา
แพ้เรียบ 5 รายการ เบียดชนะแค่วอลเลย์หญิงกู้หน้ามาหน่อยนึง

พูดถึงฟุตบอลที่เราไปแข่งมาซะหน่อย

ไม่ใช่ว่าเราสู้ไม่ได้ซะทีเดียว แม้เกมสองจะแพ้ไป 3-0
หลังเสมอมาได้ 1-1 ในเกมแรกแบบน่าชนะ

แต่ก็ไม่รุ้จะบ่นไปทำไม เพราะทุกปีมันก็เล่นเราหนักอยู่แล้ว
เฟรนลี่บ้านแม่งมันเหรอครับ

กระโดดเข้าสองขา
ประกบเจอศอก
คอยหาเรื่องตลอด
กก.บ่นกองเชียร์
ผู้เล่นด่ากองเชียร์
สะกิดเสื้อเสียจุดโทษ
โดนเตะหัวไม่ได้จุดโทษ
และอีกมากมาย

มันจะมีทำไมไอ้สามเส้าเนี่ย หรือเมื่อก่อนมันไม่เป็นแบบนี้ ???

ถ้ามีกรรมการดีดีหน่อยคงจะดีกว่านี้เยอะ

(สุดท้ายก็บ่นไปไม่ใช่น้อย)

จบแล้วเย็นๆ ก็มีงานเลี้ยงนิดหน่อย
มีดนตรีเล่นด้วย แต่นักร้องแม่งร้องห่วยสัด 555

ผมร้องดีกว่าแน่ๆ 555 (ไอ้ขี้โม้)

กลับถึงหอก็เกือบเที่ยงคืนพอดี ไม่มีเวลาอาบน้ำ
นั่งดูยูไนเต้ดครึ่งแรกฝ่านไป ค่อยอาบน้ำ

แล้วก็แหกตาดุจนจบก่อนเข้านอนตอน ตี 2 นิดๆ

รู้สึกตัวตอนเที่ยงๆนิดนึง เพราะมีโทรศัพท์เข้า
เป็นเบอร์สิบหลักตามด้วยเครื่องมาย >
หมายความว่าเป็นของไอ้เป้งที่ตั้งโอนมาเครื่องโอ๊ต
แต่ยังไม่ได้เอาออก

เลยไม่รับแล้วนอนต่อ

โผล่มาอีกที 16.15 น. หลับนานได้ใจจริงๆ

แล้วก็หาอะไร ก่อนจะซักผ้าแล้วก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

ขี้เกียจจังเลยคร้าบ แต่พรุ่งนี้ต้องเริ่มเนิ้ดโหมด 80% แล้ว

สวยมั้ย ?

Tue, 28 Nov 2006 17:55:23 GMT

ก็....ตกใจไปเหมือนกันนะเห็นครั้งแรก

ไม่ได้เห็นหน้าเห็นตากันมา 2 ปี กว่าๆ
มาเห็นอีกทีดันมาโผล่ในทีวี

แหม่.....ยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
จะนิดหน่อยก็ ผมยาว ป้ามากอะ 555

ที่พูดถึงมาก็คือ อดีตคนรักผมเองแหละ
เล่นโฆษณา GE Money ไอ้ที่ใส่ชุดแต่งงาน

นี่ไง

v
v
v

น่ารักใช่มั้ยหละ

พอทิ้งกันไปแล้วได้ดีเลยนะ
ส่วนโอ๊ตเป็นแค่นิสิตปีสามธรรมดาคนนึง ชิ

แต่ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว ก็ให้แล้วกันไป
ดีใจด้วยจริงๆ (แอบอิจฉา)

ทำไมไม่ทำการบ้าน มาอัพบล็อกทำไมว่ะเนี่ย