AFC ASIAN CUP 2007

หนึ่งเดือนเต็มที่ไม่ได้วาดลวดลายลงบนพื้นกระดาษอิเล็กทรอนิค
ก็ถือฤกษ์วันดี (อย่างที่เค้าว่าๆกัน) ในวันนี้ก็คือ 07/07/07
ซึ่งนั่นก็ถือว่า โอ๊ตมีอายุครับ 22 ปี 1 เดือน พอดิบพอดี



จะบอกทำไมหว่า ???






สรุปเหตุการณ์รอบหนึ่งเดือนที่ผ่านมากันหน่อยละกัน


มีเรื่องอะไรบ้างวะเนี่ย เดี๋ยวนี้ความจำชักจะสั้นๆ
วันๆใช้สมองและหัวใจไปกับการคิดถึงใครคนนึง 555








ก่อนอื่นก็ขอฉลองแชมป์ฟุตบอลเฟรชชี่ ของชมรมฟุตบอลวิศวฯ
ซึ่งเป็นการฉลองแชมป์ในฐานะที่เป็นซีเนียร์ของรุ่นแชมป์
นอกจากนี้ยังเป็นแชมป์แรกที่รอคอยกว่า 10 ปีเต็ม

หลังจากปีที่แล้วอยู่ในชุดสตาฟฟ์ที่ทำได้แค่เพียงรองแชมป์


นี่ถ้าได้แชมป์ปีก่อนคงดีใจกว่านี้เยอะเลยเชียว








เฮ้อ... นี่กูปีสี่แล้วเหรอเนี่ย

ชีวิตวัยรุ่นใกล้จะจบลงแล้วสิเนี่ย 555

พูดถึงฟุตบอลไทยซะหน่อยละกัน

นัดเปิดสนามฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ประจำปี 2007
ที่มีประเทศไทยเราเป็็นหนึ่งในสี่เจ้าภาพร่วม

เพิ่งจะมีการเปิดสนามไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
แรกเริ่มเดิมทีกะไว้ว่าจะไปดูให้ประจักกับตา กลางสนามราชมังคลาฯ

ด้วยเหตุผลทางการเดินทาง สภาพอากาศ การเงิน และเพื่อนร่วมทาง
ทำให้ปฏิบัติการครั้งนี้ต้องพับเก็บไป ต้องนั่งดูผ่านทางจอ 7 สีแทน





ซึ่งปรากฎว่าทีมชาติไทยในชุดสีแดงสดของทางไนกี้ เก็บได้ 1 แต้ม
จากการเสมออิรักไปอย่างสนุก 1-1 ด้วยประตูเดียวที่ระยะ 12 หลากลางประตู
ของสุธี สุขสมกิจ ซ้ายเสียบมุมจาก เอสลีก

วันนี้โกสินทร์ เซฟยังกะลิง ท่าทางจะเข้าตาเฮียเถิก และท่านหน้าเหลี่ยมไม่น้อย


ไม่แน่อาจจะเป็นนักเตะไทยคนแรกในพรีเมียร์ ลีก 5555

แล้ววันที่ 16 จะไปเชียร์นะครับ ทีมชาติไทย

.....

ผ่านมาเดือนนึง ตามสถานะมันก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนซักเท่าไหร่
แต่ก็รุ้สึกสบายใจขึ้นเยอะ ที่รุ้ว่าตัวเองได้รับความรู้สึกยังไง

โอ๊ตจะเป็นอย่างนี้ต่อไปนะ

ไม่เปลี่ยนแน่ๆ ^^

(Busy)

ชีวิตมันวุ่นวายไปซะหมดทั้งทางโลกปกติ และทางใจ

สืบเนื่องจากบล็อกที่แล้ว ไปค่ายมาเหนื่อยจริงๆ เหนื่อยสุดๆ
ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยอย่างนี้มานานมากๆ คิดเอาไว้ว่าไปแล้วคงจะดี
แต่ก็คิดไว้เหมือนกันว่าไปแล้วอาจจะแย่

แต่มันก็ดีๆ แย่ๆ สลับไปสลับมา (ซึ่งส่วนใหญ่จะรู้สึกแย่ซะมากกว่า)









มันไม่ใช่เรื่องงาน ไม่ใช่เรื่องค่าย แต่มันเป็นเรื่องของโอ๊ตเอง
เลือกเอง เหนื่อยเอง ช่างแม่งเหอะ







เหตุการณ์มันเยอะแยะจนบรรยายไม่หมด


แต่จนแล้วจนรอดก็ได้พูดสิ่งที่อยากพูด เพราะสถานการณ์ที่โหดร้ายได้เกิดขึ้น
เพื่อนก็คงรู้ว่ามันคืออะไร









โอ๊ตจำเวลาช่วงนั้นได้แทบจะทุกช็อต แต่รู้สึกว่ามันรวดเร็วจนเก็บรายละเอียดไม่ค่อยได้
(เพราะเหมือนจะมีแต่โอ๊ตที่มีสติอยู่คนเดียว)




โอ๊ตรู้สึกดีในสิ่งต่างๆที่ได้ทำลงไปในตอนนั้น
แม้ว่าบางอย่างจะเป็นสิ่งที่ไม่อยากทำที่สุดก็ตามที

แต่ก็เสียใจที่ไม่ได้ดูแลคนอื่นเลย ขอโทษจริงๆ












เปลี่ยนเรื่องละกัน


เปิดเทอมมาก็วุ่นๆ กับวิชาเรียน กีฬาเฟรชชี่ ชีวิตประจำวัน แล้วไหนจะเรื่องโปรเจคอีก
มีเรื่องให้คิดเยอะสุดๆ ทำอะไรไม่ค่อยทัน เรื่องอะไรก็ไม่ค่อยดี

อยากเตะบอลชิบหายเลยหวะ แต่เจ็บขา
อุส่า คิดท่าใหม่ๆมา กะจะเอาไปใช้ที่ลานเกียร์ซะหน่อย สนิมเกาะกันพอดี
เลยไม่มีที่ให้ระบาย ความขุ่นข้องหมองใจเลย





ยังดีที่เมื่อวานมีช่องว่างให้พักใจ 2 ชั่วโมง ที่ราชมังคลากีฬาสถาน

ได้ดูบอลไทย-เนเธอร์แลนด์ บรรยากาศเฮฮาดี
ฟานเดอร์ฟาร์ท ชไนเดอร์ ฮุนเตลาร์ เล่นได้ถูกใจจริงๆ
น้าแบนก็ช่วยให้คุ้มค่าตั๋วมากขึ้น ขอบคุณครับ












ชักจะวุ่นวายจริงๆละ เขียนมานาน งานการไม่ได้แตะ

ไปหละ



อ้อ กลับมาจากค่ายแล้ว มันยังไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยเนี่ย

โอ๊ตอยากจะให้มันเปลี่ยน แต่มันไม่เปลี่ยน โอ๊ตก็ทำอะไรไม่ได้หวะ






โอ๊ตคงยังไม่เปลี่ยนเหมือนกัน


(อ่านแล้วห้ามงง)

หลังจากฝึกงานเสร็จมากว่าสองอาทิตย์ ก็เริ่มเดินหน้าเต็มตัวสู่การเป็นซีเนียร์
ก็เริ่มจะทำนู่นทำนี่บ้างละ แต่ก็ยังไม่มีอะไรมาก ประชุมเรื่องกีฬาเฟรชชี่ไปนิดหน่อย
แต่พรุ่งนี้จะหนีขึ้นค่ายแล้วหละ

ฝากด้วยนะไอ้น็อต แล้วจะมาพาไปเลี้ยงข้าว



ฝึกงานเสร็จตั้งแต่วันที่ 11 แล้วหละ อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปหลายเรื่อง
ช่วงหนึ่งอาทิตย์ก่อนชิง เอฟเอ คัพ เป็นอะไรที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ตลอดจนถึงตอนนี้ รู้สึกว่ามีเรื่องเยอะดีนะ พอดูเวลาแล้วทำไมมันแปปเดียวเอง
ทั้งๆที่รู้สึกว่ามันนานมาก แต่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดี

ความรู้สึกดีๆ บางทีมันก็อยุ่กับเรานานกว่าปกติ
(หรือว่าเพราะกูตื่นเช้า นอนดึกทุกวันวะเนี่ย 555)






แพ้เชลซี โดนไอ้แมลงสาบแมนยิงเข้าไป ตึงเล็กๆ แต่ก็ช่างมัน ปีนี้ทะลุเป้าไปแล้ว
รุ่งขึ้น (20.05.07) ไปรายงานตัวประจำซีซั่น 07/08 กับ RAFC ตามนัด แต่เลทไปนิด
โดนลงโทษนิดหน่อย แต่รู้สึกว่ามันน้อยกว่าคนไปเร็วซะอีก

สาเหตุที่สายลองถามไอ้ชัชวาลดูได้ครับ - -"

วันนั้นได้เล่นบอลกับโก้ บีมิกซ์ ด้วย โฮะๆๆ
หวังว่าพี่แกจะมาเล่นอีกนะ เจอแดดเข้าไปขนาดนั้น อาจจะหายไปเลยก็ได้





ตอนนี้น้องเอ้ก็ได้เพื่อนได้พี่ได้อาจารย์ที่ปรึกษาที่คณะแพทย์เรียบร้อยแล้ว
เพื่อนน้องเป็นลีดสามคนแหละ 555 คนนึงเป็นคู่แลปด้วย สนใจติดต่อได้
แต่ต้องรอน้องๆ เค้าเลิกกับแฟนก่อนนะ เพราะเค้ามีเจ้าของกันหมดแล้ว 555



นี่ก็เขียนไปเรื่อยเท่าที่นึกออก ว่าอยากใส่อะไรลงไปบ้าง
จริงๆก็อยากเขียนมากกว่านี้นะ แต่กลับจากค่ายแล้วค่อยเขียนดีกว่า











แล้วเจอกัน พรุ่งนี้ไปค่ายละ หลังจากเบี้ยวมาหลายวัน

พร้อมลุยทุกอย่างแล้วหละ

แล้วค่อยมาว่ากันหลังจบค่าย ... ว่ามันจะมีอะไรเปลี่ยนไปอีกรึป่าว